Zmysłem wzroku sprawdzamy kolor wina i jego klarowność. Przechylamy kieliszek i kierujemy go na białą powierzchnię, może to być kartka papieru, obrus lub serwetka. Dzięki temu mamy idealny obraz wina. Sprawdzamy kolor od krawędzi po sam środek. Wino czerwone może mieć kolor purpurowy, rubinowy, granatowy, żółto- brązowy lub brązowy. Wino białe jest blade, cytrynowo- zielone, cytrynowe, złote, bursztynowe lub brązowe. Jeśli chodzi o wino różowe, to jego barwę możemy określić jako różową, łososiową, pomarańczową lub kolor skórek cebuli. Niezwykle ważna jest też klarowność wina. Zakręćmy kieliszkiem i spójrzmy ponownie. Może ono być świetliste, klarowne, ciemne lub mętne. Może też mieć osad lub cząstki korka. W przypadku wina musującego ważnym przedmiotem badawczym są bąbelki. Świadczą one o szlachetności trunku. Mogą one być małe, średnie lub duże i występować z małą, średnią lub dużą częstotliwością.

Nos

Chyba najważniejszym urządzeniem badawczym jest nos. To on dostarcza nam informacji o bukiecie jak i determinuje późniejsze wrażenia smakowe. Aby dobrze przygotować wino do badanie należy nim "zakręcić" przez dłuższy czas, aby część alkoholu wywietrzała, a powietrze uwolniło aromaty zamknięte w winie. Szybkie wciągnięcie powietrza tuż ponad brzegiem kieliszka da nam bardzo istotne pierwsze wrażenie.

Pozwala nam ono zbadać kondycję wina. Każdy nienaturalny aromat daje jasny sygnał, że wino może być zepsute. Na tym etapie badamy też intensywność aromatu, czy jest on delikatny, średni czy też wymowny. Następnie niemalże wkładamy nos do kieliszka, aby dokładnie odkryć wszystkie aromaty wina. Bukiet wina dzielimy na kilka grup. W winie występują aromaty autolityczne, owocowe, kwiatowe, przyprawowe, roślinne i inne.

Usta

Zaczynamy od niewielkiego łyczka. Zanim przełkniemy pozwalamy winu rozejść się wewnątrz naszych ust. Istnieją 3 fazy smaku: faza ataku, faza ewolucji i zakończenie. Fazą ataku nazywamy pierwsze wrażenie jakie pozostawia wino w ustach. Informuje nas ona o poziomie alkoholu, taninach, kwasowości i słodyczy trunku. Bardzo istotne jest zachowanie właściwych proporcji pomiędzy tymi czterema czynnikami, ich zbalansowanie. Żaden nie powinien się zbytnio wybijać ponad resztę. Faza ta nie pozwala nam jednak rozróżnić konkretnych smaków wina. Faza ewolucji dostarcza nam informacji o faktycznej palecie wina. Możemy tu szczegółowo rozróżnić kilka lub nawet kilkanaście konkretnych wrażeń smakowych. Smak wina dzielimy na kilka grup takich jak: smaki autolityczne, owocowe, kwiatowe, roślinne, przyprawowe i inne. Zakończenie informuje nas jak długo po przełknięciu smak wina pozostaje w ustach i w jakim kierunku się rozwija. To tu następuje kulminacja i pojawia się posmak.